Association
Bien Boire

Alles over biologische wijn uit Frankrijk
navigatie - Homepage > U bent bezoeker > Reportages

Reportages

1

Reportages uit de wijnvelden
Problemen, successen, frustaties
of gevechten
 Met welke problemen, successen, frustaties of gevechten wordt de wijnmaker geconfronteerd. Onderstaand een groeiend aantal reportages, direct uit de wijngaard.

De wilde kinderen [2008-04-21]
“De prijs van een hectare druiven, AOC Fitou, ligt nu tussen de 5 en 10 duizend euro. Dat is niets in vergelijking met andere regio's (het gemiddelde over heel Frankrijk ligt rond de 80.000 euro voor één hectare AOC). Het is ook niets in vergelijking met de rooipremie van rond de 5 duizend euro per hectare. De oude wijnbouwers houden ermee op en de jongeren gaan niet door. Niemand wil meer kopen. Bij de coöperatie is het een nachtmerrie voor de wijnbouwers. De vaten daar zijn vol, ze raken de wijn nog niet aan de straatstenen kwijt. De wijnbouwers krijgen dan ook bijna niets meer voor hun wijn, 30 cent per liter. Daar kan je nog niet eens je kosten van betalen, laat staan van leven. Het ergste is dat er niets gebeurt. Die wijn, het blijft dezelfde enorme hoeveelheid en dezelfde magere kwaliteit. Je zou juist de hoeveelheid moeten verminderen en de kwaliteit moeten verhogen."...[plus]

Verzorgde luxe [2008-04-21]
"Vandaag de dag zijn er twee soorten wijnbouwers. De ene richt zich op een massaproductie met een massasmaak. Dat is heel eenvoudig, je vraagt wat men wil drinken, en dat maak je. Nou, wat vindt men lekker? Een wijn met een mooie kleur, verzorgd, zeer zacht, de juiste zoetheid, fruitig, een lange afdronk zonder bitter te zijn en niet teveel alcohol. Dat is echt niet zo moeilijk om te maken. Je voegt aan de vaten wat enzymen toe, wat houtschaafsel, een beetje tannine, de juiste aromatische gisten en zo maak je een makkelijke wijn, aangenaam om te drinken zowel als aperitief als bij het eten. Maar er ontbreekt wel iets, die wijnen hebben geen typiciteit. Daar staat tegenover dat er wel geld in zit, het is goedkoop te produceren en het verkoopt makkelijk.
Dat is dus de ene wijnbouwer, de andere wijnbouwer, die respecteert de natuur. Als de druiven rijp zijn, en echt alleen dan, stuurt hij de druivenplukkers de velden op. Die wijnbouwer is bescheiden tijdens de wijnbereiding. Hij voegt een beetje sulfiet toe, dat is alles, dus geen enzymen, geen collage (het klaren van de wijn), geen gisten, niets. Het enige dat hij doet is een lichte filtratie. Dat alles geeft een wijn die een echte typiciteit bezit."...[plus]

Geen sulfieten toegevoegd [2008-04-21]
"Blanquette Beirieu" is de naam die door Jean-Claude wordt gebruikt in zijn brochure. Die vlag dekt de lading, 80% van zijn productie is Blanquette méthode ancestrale en 10% is Blanquette de Limoux. Het etiket van zijn Blanquette méthode ancestrale is opmerkelijk gezien de wettelijke bepalingen over sulfieten. Bijna elke wijnbouwer voegt sulfieten toe aan zijn wijn. Sulfieten zijn echter niet bepaald bevorderlijk voor de gezondheid. Sinds het jaar 2005 moet daarom op het etiket de tekst "bevat sulfieten" aanwezig zijn, als de wijn meer dan 10 mg sulfiet per liter bevat. Jean-Claude Beirieu voegt helemaal geen sulfieten toe en hij wil dat dan ook graag laten weten. Op zijn etiketten staat dan ook de tekst 'Geen sulfieten toegevoegd'....[plus]

Een terras met één wijnrank [2008-03-21]
Claude, een pikhouweel in de hand, vertelt me dat hij het heerlijk vind om hier zijn vakantie door te brengen. Hij legt uit waarom. "Als je aan het plukken bent, die geuren die op je afkomen, al die stadia van de druif: de rijpe, de minder rijpe en de groene. Hetzelfde als je de grond bewerkt, ik ruik de wortels en ik ruik de aarde. Later, als ik de wijn drink herken ik dat alles in de geur en smaak van de wijn. Ik vind dat buitengewoon, voor mij is dat magie." Claude is niet de enige vrijwilliger. "Het grootste gedeelte van onze klanten zijn ook vrienden en het zijn zij die komen plukken. Vorig jaar, waren er 36 man komen opdagen; het was een groot feest."
De wijnen van Casot des Mailloles roepen dus een sterke emotie op bij de mensen. Ik heb zelfs de indruk dat Casot des Mailloles een "community" is....[plus]

Zei u Ardèche ? nee, ik zei Ariège ! [2008-03-15]
Zou u Fransman of Française zijn, dan kent u ongetwijfeld de Ariège. Dat geldt niet voor de buitenlander, voor hem of haar zegt de naam Ariège niet veel. Voor hen een kleine toelichting. Dit departement in de Pyreneeën is makkelijk te lokaliseren. De noordgrens ligt 40 km ten zuiden van Toulouse en de zuidgrens raakt Spanje. Bekende steden zijn Pamiers, Foix, Saint-Girons, Lavelanet en Mirepoix. De Ariège heeft ongeveer 140.000 inwoners. Dat is weinig. Op een lijstje van de 100 departementen naar afnemend inwoneraantal staat het op de 95ste plaats. Een soortgelijke score voor een lijst gesorteerd op afnemende bevolkingsdichtheid: nummer 93....[plus]

Een beetje Actimax in de soep [2008-02-13]
"Als de druiven rijp zijn, is het de beurt aan de druivenplukmachines. Die verzwelgen alle druiven. Later komt er een soort soep aan bij de coöperatie, een soep die al is geoxideerd, een soep met niets erin, een basale soep van druiven. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ze allerlei zaken moeten toevoegen. De soep gaat de vaten in en er wordt Actimax aan toegevoegd.” Stéphanie et Ernest lachen en ze vertellen waarom. Vroeger werkte er bij hun een druivenplukker die ook bij de coöperatie werkte. Die druivenplukker vertelde op een goede dag, dat zijn taak bij de coöperatie bestond uit het toevoegen van Actimax aan de soep om de fermentatie te activeren. Sinds die dag is Actimax een gevleugeld woord op Domaine Saint Julien."...

De overheid moet beginnen op school [2008-02-07]
Ik stel de laatste vraag: of hij iets heeft geleerd over de biologische landbouw tijdens zijn opleiding.
“Nee, niets, het werd doodgezwegen, het ging alleen maar over het gebruik van bestrijdingsmiddelen en kunstmest.”
De overheid leert dus eerst tijdens de opleiding aan de jonge landbouwer hoe hij bestrijdingsmiddelen en kunstmest kan gebruiken en later zwaait de staat met de geldbuidel om hem dat af te leren. Beter om op school te beginnen met de biologische landbouw, dat is veel efficiënter.
...

Een kwestie van organisatie [2008-01-29]
Philippe blijft mij keurig corrigeren op het moment dat ik “zwavel” zeg, maar Clara wordt ongeduldig en stelt een zwaveldoop voor. Zwaveldoop?
Ze vertrekt en komt even later terug met een grote jerrycan en een doosje met gele plaatjes. Ze opent de jerrycan en nodigt mij uit mijn eigen neus boven de opening te plaatsen en adem te halen. Ik doe het enigszins aarzelend; het effect is direct: BANG. Alsof iemand met een brandende knots mijn luchtwegen penetreert. Het is vreselijk. Niet voor de anderen, die amuseren zich kostelijk. Clara legt uit dat de jerrycan een oplossing van SO2 bevat en dat ik “gevoelig” ben voor SO2.
Nu is het de beurt aan Philippe, Hij geeft me zo’n geel plaatje. Ik ruik niets en ik voel niets. Hij steekt het plaatje aan en douwt het onder mijn neus. Heel voorzichtig haal ik adem: nu is het slechts een kleine “bang”. Ik heb mijn les geleerd....

Een franc-tireur [2008-01-23]
Op de site www.cyberpresse.ca kan met een artikel lezen van de bekende criticus Jacques Benoit : « Pourquoi des sulfites ? ». In dat artikel schrijft hij: “Y a-t-il des vins sans sulfites ? De toute évidence, non, quoique tous les bons viticulteurs en emploient le moins possible, comme le recommande Peynaud.” Met andere woorden, nee, wijn zonder sulfiet bestaat niet.
Als Christian met andere wijnboeren praat wordt hetzelfde plaatje afgedraaid.
“Als ik hun vertel dat ik geen zwavel gebruik, geloven ze me niet. Ze zeggen dan: dat kan niet, hoe hou je dan je wijn dan goed? Hoe doe je dat? Want zij, zij gooien hun hele vat vol met zwavel, om zeker te zijn. Ze zeggen, als ik er maar voldoende zwavel bij doe, heb ik geen probleem als er lucht bij komt. Ze hoeven dan ook niet elke dag te controleren, nee, ze kunnen de hele dag thuis blijven. Zo gaat dat bij hen.”...

Zwarte en witte magie [2008-01-17]
“Ja, ik zei STOP, dit is mijn leven niet meer. Ik wilde stoppen met de chemische bestrijdingsmiddelen en biologisch gaan werken. Ik voelde hoe die bestrijdingsmiddelen mij langzaam maar zeker sloopten. Ze waren giftig, zowel voor mij als voor mijn land. Ik wilde ook een wijn maken die bij mij paste en ik wilde eerlijk zijn tegenover mijn klanten. Ik wilde een biologische en natuurlijke wijn maken. Ik was klaar om een nieuwe start te maken, maar hoe begin je?“...
niet ingelogd
 © 2008 © 2005 - 2006 Association Bien Boire. De op deze site gepresenteerde gegevens over de domeinen en de wijnen (tekst en foto's) zijn alle afkomstig van en worden onderhouden door de wijnbouwer, de wijnproevers van Bien Boire en/of geregistreede bezoekers. De rol van de uitgever van deze site - vereniging Bien Boire - bestaat dan ook alleen uit het beschikbaar stellen van een technische infrastuctuur waarmee de voornoemde personen de gegevens kunnen onderhouden en bezoekers deze gegevens kunnen raadplegen. De uitgever kan dan ook niet instaan voor de juistheid en volledigheid van deze gegevens en aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor directe of indirecte schade ontstaan door het gebruik van deze gegevens.